• flat Դժգոհել

Rec. Առաջնագծում լրագրողներն են (Մաս երրորդ)

Rec. Առաջնագծում լրագրողներն են (Մաս երրորդ)

Պատերազմի միջազգային օրենքներով՝ արգելվում է քաղաքացիականներին թիրախավորելը: Իսկ եթե քաղաքացիականներին վերցնում են հակառակորդ ուժերը, նրանք ռազմագերու կարգավիճակ չեն կարող ունենալ: Եվ նրանց կարող են ձերբակալել կամ դատական պատասխանատվության ենթարկել միայն տվյալ երկրի օրենքները խախտելու համար ( օրինակ, առանց վիզայի երկիր մտնելու համար):

Այսինքն` միջազգային մարդասիրական օրենքով՝ լրագրողները երկու հնարավորություն ունեն. առաջին՝ հավատարմագրվել որպես ռազմական թղթակիցներ և լինել բանակի հետ: Այդ դեպքում հակառակորդի ուժերի համար նրանք կարող են թիրախ դառնալ, իսկ վերցվելու դեպքում՝ ռազմագերու կարգավիճակ ունենալ:

Երկրորդ՝ կարող են պատերազմը լուսաբանել որպես քաղաքացիական թղթակիցներ` ըստ 1977-ի արձանագրությունների: Այս դեպքում նրանց թիրախավորելն արգելվում է, իսկ վերցվելու դեպքում նրանք չեն կարող ռազմագերու կարգավիճակ ունենալ:

Լրագրողների միջազգային ֆեդերացիայի (Բրյուսել) խորհուրդները

Լրագրողները պետք է հակամարտության գոտում շատ ավելի շրջահայաց աշխատեն և խուսափեն իրավիճակը սրող ցանկացած քայլից:

Աշխարհում եղել են նախադեպեր, երբ հակառակորդը ,կեղծե լրագրողների միջոցով գործողություններ է իրականացրել: Սա խստորեն դատապարտելի է, որովհետև վտանգում է իրական լրագրողների կյանքն ու աշխատանքը:

Ռազմական գոտիներում աշխատող լրագրողները, արժե, որ թույլ չտան լուսանկարել իրենց:

We Need More Veterans in America's Newsrooms - Nieman Reports

Հագուստ և վարք

Պատերազմական գոտում ճիշտը տարբերակիչ հագուստն է՝ տարբերակիչ գույներով, սաղավարտի վրա՝ մեդիայի որևէ տարբերանշանով. պետք է ակնհայտ լինի, որ նա լրագրող է:

Վառ գույները լրագրողին կարող են տեսադաշտում՝ ցցուն, իսկ կամուֆլյաժի կամ ռազմական կանաչի մյուս երանգները՝ թիրախ դարձնել: Կախված միջավայրից՝ մուգ կապույտը կամ մուգ շագանակագույնը կարող են ամենահարմարը լինել: Որոշ լուսանկարիչներ նախընտրում են սևը, բայց պետք է զգույշ լինել, քանի որ կռվողները կարող են սև համազգեստ ունենալ:

Chapter 12: Embedded Journalism – Weapons of Mass Deception | lucentyr

 

Հետտրավմատիկ սթրես

Շատ լրագրողներ կարծում են, թե իրենք հոգեպես այնքան ամուր են, որ բռնություններ լուսաբանելիս սթրեսի դեմ իմունիտետ ունեն: Սակայն փաստերը հակառակն են ցույց տալիս: Տորոնտոյի համալսարանի պրոֆեսոր Էնթընի Ֆինշթեյնի 2001թ. ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ պատերազմ լուսաբանած թղթակիցներն ավելի, քան սովորական լրագրողները, ենթարկվում են հետտրավմատիկ սթրեսի:

Սթրեսային հակազդեցությունը երբեմն համեմատաբար թեթև է լինում՝ դյուրագրգռություն, ցրված ուշադրություն, քնի խանգարում, զգայական բթացում, անապահովության զգացում: Շատ դեպքերում զգայական այս ռեակցիաները ժամանակի ընթացքում անցնում են: Բայց կարող են նորից ի հայտ գալ:

Զրուցելը, գրելը, նկարելը կամ պարզապես լաց լինելը կարող են շրջել ցավոտ հիշողությունների հունը: Ամեն դեպքում, լավագույն օգնությունը կարող է ցուցաբերել մասնագետը:

Դե երևի այսքանից հետո մնում է , որ միայն լրագրողի մասնագիտությունը ընտրելուց առաջ լինենք ս սթա,, կայացած, դառնաք պրոֆեսիոնալ և աշխատանքում պատրաստ լինենք ամեն ինչի, քանի որ ցանկացած լրագրող որոշ չափով զոհում է իր անձնական կյանքը հանուն Ձեր տեղեկացված լինելուն:

Կարդացեք նաև ՝ առաջին և երկրորդ մասերը

Մեկնաբանություն


Նմանատիպ